ŞİİR VAKTİ
Yazının acılı çocuğu oldun çok zaman,
Patlamaların seslenişi bazen…
Magmadan sızan ince lav gibi bazen
Serzeniş oldun, neşe oldun, umut oldun….
Ama her ne şekilde gelirsen gel hoş geldin şiir…
Diye başlayalım söze şiir sanatı cidden zevk ve keyfin edebiyatın ise bir kesişme noktası belki bir küslük noktası belki bir tembellik noktası şiir …. Yorumlar kişiden kişiye değişse de yazım ve tarzı değişse de her zaman bir karizmasını korumaya devam ediyor… Şiir ve şiir dostları için güzel gelişmelerin olduğu bir dönemdeyiz. Şiir konusunda özellikle değerli çalışmalar içeren bir dergi ile tanıştım Papatya isimli dergi ciddi bir emek ve dizayn çalışması kişiyi hayretler içinde bırakıyor…
Papatya Dergisi şans eseri aldığım bir dergi satış sitesinde inceleyince sistemde olan tüm sayıları da satın aldım okuma serüvenim keyifle devam ediyor.
Tabi ben işim gereği tüm edebiyat dergilerini alıp okuyorum. Dergi kapında diye bir sistem var girince bir çok dergi ve kaynağı güvenle alıyorsunuz kapınıza kadar geliyor. Cidden eskiden kaynaklara ulaşmak çok zordu arkadaşlar…
Şiir ve edebiyat sevenler yine şiirlerinizi gönderirseniz bize yayınlarız…
Kuzaten sitemizde yada sosyal medyalarda Merkezhane TV’ye ait olan sistemlerden yayınlama yapacağız…
Sizlere güzel bir şiirle veda edelim…
TEVAZU
Tevazu iyiydi, yakışırdı her bedene.
Tevazumuzda fena değildi hani.
Ama bir sorun var ya; nesilden mi, zamandan mı…
Tevazunun adı olmuş “enayilik”,
tevazunun görünüşü olmuş “korkaklık”.
Tevazu yapan olmuş birilerine av.
Ne yapalım, biz de mi bırakalım tevazuyu?
Diğerleri gibi, diğerlerine kötü mü davranalım?
O zaman tek çare: bırakır yaşam.
Adamına göre davranırsın: Atarlıya atarlı, sinirliye sinirli…
İnsan olana da tevazu ile.
Kim ne verirse ona göre ver, vermezsen ona göre olursun
